Roadhouse Blues Club

2α Γενέθλια με live των The Blue Stripes Band (1)

2012-02-14T15:33:00.001+02:00

Περισσότερα στο Facebook

2α Γενέθλια με live των The Blue Stripes Band

2012-02-07T21:25:00.002+02:00

Το Σάββατο 11/2 γιορτάζουμε τα δύο χρόνια από τη μέρα που άνοιξε το κλαμπ (14-2-2010) με συναυλία των The Blue Stripes Band

**************************************************************************************

SAKSA MAKSES BAND live (1)

2012-02-05T21:38:00.000+02:00

Περισσότερες φωτογραφίες στο
http://www.facebook.com/media/set/?set=oa.10150511273251787&type=1

SAKSA MAKSES BAND live

2012-01-30T20:24:00.005+02:00

Oι SAKSA MAKSES BAND ζωντανά το Σάββατο (4/2) το βράδυ στο ROADHOUSE

Κοπή Βασιλόπιττας & Live Happening (1)

2012-01-29T15:15:00.001+02:00

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ:

http://www.facebook.com/media/set/?set=oa.10150497013046787&type=1

*

Κοπή Βασιλόπιττας & Live Happening

2012-01-24T23:22:00.002+02:00

Το βράδυ του Σαββάτου 28-1-2012 κόβουμε τη Βασιλόπιττα στο ROADHOUSE BLUES CLUB.
Θα ακολουθήσει Live Happening

*****

80's Party

2012-01-04T23:10:00.000+02:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

2011-12-31T14:15:00.000+02:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

ΕΥΧΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ live 30-12-2011 (2)

2011-12-31T14:08:00.001+02:00

Ανακοίνωση

2011-12-30T00:50:00.000+02:00

-------------------------

Το ROADHOUSE δε θα είναι ανοικτό το Σάββατο βράδυ.
Θα ανοίξει την Κυριακή (Πρωτοχρονιά) από τις 10 μ.μ.

---------------------------

.

ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ live 30-12-2011

2011-12-26T16:14:00.002+02:00

Την Παρασκευή 30-12-2011 ο Ηλίας Καλπoύζος ζωντανά στο Roadhouse Blues Club

-

Συλλογική κουζίνα - πάρτυ ρεφενέ 10-12-2011

2011-12-10T02:50:00.000+02:00

The Blue Stripes Band live 2

2011-12-05T01:56:00.000+02:00

The Blue Stripes Band live

2011-11-28T13:39:00.004+02:00

Το επόμενο Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 9.30 μ.μ. θα εμφανιστούν στο ROADHOUSE οι "The Blue Stripes Band"

Μετά το live των "The Blue Stripes Band" θα ακολουθήσει έκπληξη από τον Βρεττανό μουσικό, ποιητή και dj: Damian Bullen

http://www.damowords.co.uk/

*

VOICE WITHIN live 2

2011-11-08T16:42:00.001+02:00

VOICE WITHIN live

2011-11-04T14:49:00.002+02:00

Το Σάββατο 5-11-2011 οι

VOICE WITHIN

live

στο ROADHOUSE

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΦΡΑΣ ζωντανά στο ROADHOUSE

2011-10-28T17:54:00.000+03:00

MUSIC DEFAULTERS (The Blue Stripes Band) live 2

2011-10-17T13:47:00.001+03:00

Από τη συναυλία των Music Defaulters (The Blue Stripes Band)
Περισσότερες φωτογραφίες στο Facebook

Iron Horse

MUSIC DEFAULTERS live

2011-10-07T16:56:00.001+03:00

Το επόμενο Σάββατο 15-10 στις 9.30 το βράδυ οι

MUSIC DEFAULTERS

ζωντανά στο ROADHOUSE BLUES CLUB

*Αύριο Σάββατο 8-10 το ROADHOUSE θα είναι ανοιχτό από τις 9.30 μ.μ.

Από το Σάββατο ανοίγει το Roadhouse

2011-09-22T00:38:00.001+03:00

***************************************************

*******************************************

Το επόμενο Σάββατο 24-9-2011 το Roadhouse θα είναι ανοιχτό ξεκινώντας τη νέα περίοδο

και ελπίζουμε με τη βοήθεια και τη συμμετοχή όλων να αποτελεί μια όαση αισιοδοξίας και χαράς

στις δύσκολες αυτές μέρες.

************************************************

***************************************************

Paul Wassif - I Could've Had Religion

2011-08-31T21:55:00.000+03:00

AΠO http://seawhispersitea.blogspot.com/2011/08/paul-wassif-i-couldve-had-religion.html

Live Rock στους Δελφούς

2011-08-26T14:35:00.001+03:00

*Το Live θα γίνει στην πλατεία του Αγίου Νικολάου και θα ξεκινήσει στις 9 μ.μ.

Δύο βίντεο από τη δεύτερη μέρα του φεστιβάλ

2011-08-11T21:49:00.005+03:00

από http://seawhispersitea.blogspot.com/2011/08/blog-post_11.html

SOUNDSYSTEM - Enter Sandman

Stavros Dadous & Los Tigainos - Medley

WHISPERS OF THE SEA 2η μέρα

2011-08-07T19:02:00.000+03:00

από http://seawhispersitea.blogspot.com/2011/08/whispers-of-sea-2.html

Το ίδιο καλά όπως ξεκίνησε, ολοκληρώθηκε το 1ο καλοκαιρινό φεστιβάλ νεολαίας WHISPERS OF THE SEA. Μοναδική εξαίρεση η ξαφνική αδιαθεσία της Νανάς από τους RUMORS που δεν επέτρεψε στο συγκρότημα να ολοκληρώσει το πρόγραμμά του. θα ήταν και μια ευκαιρία για να δούμε τον Paul Wassif που θα εμφανιζόταν για λίγο και τη χθεσινή βραδιά. Οι RUMORS ζητούν συγνώμη για το απρόσμενο γεγονός και υπόσχονται πως θα προσπαθήσουν να είναι σύντομα πάλι κοντά μας.
Χθες εμφανίστηκαν οι:
SOUNDSYSTEM
RUMORS
STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS

Επίσης το Roadhouse τίμησε τον Paul Wassif για την προσφορά του στο φεστιβάλανακηρύσσοντάς τον επίτιμο μέλος του.

Στο χώρο του παλιού Ταχυδρομείου απέναντι από το Μαϊάμι συνεχίζεται η έκθεση ζωγραφικής από το "Δεσμό" που θα μείνει ανοιχτή και σήμερα Κυριακή και τη Δευτέρα (ώρες λειτουργίας 11.00-14 .00 και 20.00 -24.00)

Σήμερα Κυριακή θα γίνει προβολή ταινίας από το Σκακιστικό όμιλο Ιτέας στο Μώλο

Για άλλη μια φορά θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους μουσικούς που πήραν μέρος στο φεστιβάλ, όπως και τον κόσμο που μας τίμησε με την παρουσία του. Επίσης και όσους βοήθησαν ουσιαστικά για την επιτυχία του φεστιβάλ.
Ένα πελώριο ευχαριστώ στον PAUL WASSIF για την παρουσία του στο φεστιβάλ και για το χρόνο που κυριολεκτικά θυσίασε από τις διακοπές του, για να μας βοηθήσει, είναι ελάχιστο, για να αντιπροσωπεύσει αυτό που νιώθουμε.

Η ανακήρυξη του Paul Wassif ως επίτιμου μέλους του Roadhouse Blues Club

2011-08-07T18:46:00.000+03:00

ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
“ROADHOUSE BLUES CLUB”

(Μη κερδοσκοπικό σωματείο)

Καποδιστρίου 83 Ιτέα - 33200

ΑΠΟΦΑΣΗ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του “ROADHOUSE BLUES CLUB” ως ελάχιστη αναγνώριση για την παρουσία και την όλη συνεισφορά του σπουδαίου μουσικού PAUL WASSIF στο 1^ο Καλοκαιρινό Φεστιβάλ Ψίθυροι της Θάλασσας – Whispers Of The Sea,

αποφασίζει ομόφωνα

να τον ανακηρύξει επίτιμο μέλος του Συλλόγου μας. Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη βοήθειά του και για τη θυσία του πολύτιμου χρόνου των διακοπών του για να βοηθήσει στην επιτυχία του Φεστιβάλ και του ευχόμαστε καλή επιτυχία στο καινούριο του άλμπουμ ‘Looking Up Feeling Down’ και όλες τις καλλιτεχνικές και προσωπικές του δραστηριότητες.

Ιτέα 6 Αυγούστου 2011

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Δ.Σ.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ

ΕΛΕΝΗ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΑΤΟΥ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΑΚΑΝΑΣ

ΤΑΚΗΣ ΚΑΤΣΙΦΛΩΡΟΣ

WHISPERS OF THE SEA 1η μέρα

2011-08-06T15:44:00.000+03:00

από http://seawhispersitea.blogspot.com/2011/08/whispers-of-sea-1.html

WHISPERS OF THE SEA 1η μέρα

Μια εξαιρετική βραδιά χάρισαν σε όσους βρέθηκαν στην πλάζ Μαϊάμι της Ιτέας οι μουσικοί που εμφανίστηκαν στην πρεμιέρα του WHISPERS OF THE SEA. Τους ευχαριστούμε όλους όπως και τον κόσμο που τίμησε με την παρουσία του την πρώτη βραδιά του φεστιβάλ. Επίσης και όσους βοήθησαν και βοηθούν ουσιαστικά για την επιτυχία του φεστιβάλ.
Ένα πελώριο ευχαριστώ στον PAUL WASSIF για την παρουσία του στο φεστιβάλ και για το χρόνο που κυριολεκτικά θυσίασε από τις διακοπές του, για να μας βοηθήσει, είναι ελάχιστο, για να αντιπροσωπεύσει αυτό που νιώθουμε. O PAUL WASSIF θα κάνει κι απόψε μια μικρή έκτακτη εμφάνιση στη δεύτερη βραδιά του φεστιβάλ.

Χθες εμφανίστηκαν οι:
SMALL BLUES TRAP
PAUL WASSIF
MANIAC

Σας περιμένουμε όλους κι απόψε για τη δεύτερη βραδιά που θα εμφανιστούν οι:
SOUNDSYSTEM
RUMORS
STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS

SMALL BLUES TRAP:

PAUL WASSIF:

MANIAC;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Δ. Ε. ΙΤΕΑΣ ΓΙΑ WHISPERS OF THE SEA

2011-08-01T15:24:00.003+03:00

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΕΛΦΩΝ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΤΕΑΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

H Δημοτική Ενότητα Ιτέας του Δήμου Δελφών
σε συνεργασία με το Roadhouse Blues Club διοργανώνουν

το 1ο Καλοκαιρινό Φεστιβάλ Μουσικής Νεολαίας

«ΨΙΘΥΡΟΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ»
-
WHISPERS OF THE SEA-

στην παραλία της Ιτέας (πλαζ Μαϊάμι)

*****************
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
****************

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ
-------------------------------

1)ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 Αυγούστου 10.00 μ.μ. (*)

SMALL BLUES TRAP

----

MANIAC

(*) Στο πρόγραμμα των συναυλιών της Παρασκευής

Θα προστεθεί η έκτακτη εμφάνιση του Paul Wassif(**)

ΣΑΒΒΑΤΟ 6 Αυγούστου 9.30 μ.μ.

SOUNDSYSTEM

---
RUMORS
---
STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS

============================================================

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ:

1) ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5  ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Μετά την περιφορά της εικόνας «Μεταμόρφωσης του Σωτήρος»,  παρουσίαση  χορευτικού από το   Καλλιτεχνικό Εργαστήρι τη «Σκακιέρα» (παραλία Ιτέας) στις 21:30

2)ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Ο Σκακιστικός Όμιλος Ιτέας Ο Σκακιστικός Όμιλος Ιτέας προβάλλει κινηματογραφική  ταινία στη «Σκακιέρα» (παραλία Ιτέας) στις 21:00
===========================================================

========
Υποστήριξη από :
Πολιτιστικό Όμιλο Ιτέας «Δεσμός»
Καλλιτεχνικό Εργαστήρι "Ομάδα Φίλων Τέχνης" Ιτέας
Σύλλογο Αιμοδοτών Ιτέας «Ο Πελεκάνος»
Σκακιστικό Όμιλο Ιτέας «Ιπόκαμπος με Φτερά Αγγέλου»
Κέντρο Πρόληψης Χρήσης Εξαρτησιογόνων Ουσιών
Πολιτιστικό Σύλλογο Κίρρας

ΑΠΟ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΤΕΑΣ

***************************************

Για άμεση ενημέρωση για το WHISPERS OF THE SEA μπορείτε να μπείτε στη σελίδα του φεστιβάλ στο Facebook http://www.facebook.com/pages/WHISPERS-OF-THE-SEA-Summer-Festival/191976250855663,

στην ομάδα http://www.facebook.com/groups/187255998001809

ή να επισκέπτεστε το blog του φεστιβάλ http://seawhispersitea.blogspot.com/

***************************************

Small Blues Trap

Οι SMALL BLUES TRAP είναι:

Παύλος Καραπιπέρης / φωνή,φυσαρμόνικα,steel guitar

Παναγιώτης Δάρας / κιθάρα

Λευτέρης Μπέσιος / μπάσο

Στάθης Ευαγγελίου / drums

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ...

-Oι Small Blues Trap δημιουργήθηκαν τον Αύγουστο του 2004 από την ανάγκη τριών ανθρώπων να εκφράσουν μαζί τις μουσικές τους ανησυχίες. (Παύλος Καραπιπέρης , Παναγιώτης Δάρας , Λευτέρης Μπέσιος)

Έδρα τους είναι τα χωριά Μαλεσίνα και Μαρτίνο του νομού Φθιώτιδος.

- Τον Οκτώβρη του 2004 ηχογράφησαν ένα CD-R αποτελούμενο από τραγούδια που αντιπροσωπεύουν τα κοινά ακούσματα και επιρροές των μελών του συγκροτήματος καθώς επίσης και 3 δικές τους συνθέσεις.(''Small Blues Trap'')

-Απ’ το Δεκέμβρη του 2004 ως τον Απρίλη του 2005 ηχογράφησαν 12 δικά τους τραγούδια που περιέχονται στο CD με το γενικό τίτλο ''Our Trap''.

Το ''Our Trap'' παρουσιάστηκε στην εκπομπή του Ηλία Ζάικου ‘ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΒΙΝΥΛΙΟ’ στο πολιτιστικό ραδιόφωνο της ΕΡΤ3 στη Θεσσαλονίκη. (95,8 FM RADIO)

-Η συμμετοχή τους με δυό κομμάτια (''They Say I Sing Like Wolf'' , ''Three Lies'') στον μουσικό διαγωνισμό του περιοδικού ''Virtual Studio'' τους απέφερε το πρώτο βραβείο.

-Mετά την προσθήκη ενός νέου μέλους στην μπάντα (Γιώργος Πούλος στα τύμπανα) ακολούθησαν ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος.

-Το Καλοκαίρι του 2006 ηχογράφησαν 12 καινούρια δικά τους τραγούδια που περιέχονται στο CD με το γενικό τίτλο ''Crossroad Ritual''. To ''Crossroad Ritual'' διανέμεται από την ANAZITISI RECORDS

-Από τον Ιανουάριο του 2007, drummer των Small Blues Trap είναι ο Στάθης Ευαγγελίου .

-Δύο τραγούδια τους περιέχονται στο CD που συνοδεύει το περιοδικό ''διαπασών'' τον Μάη του 2007.

-Τον Σεπτέμβριο του 2008 κυκλοφορεί το CD-συλλογή ''Magic Bus Sessions'' στο οποίο συμμετέχουν με 3 τραγούδια. Το CD διανέμεται από την UNIVERSAL.

-Τον Απρίλη του 2010 κυκλοφορεί το καινούριο τους album με τίτλο "Red Snakes & Cave Bats" στο οποίο παρουσιάζουν 12 καινούρια δικά τους τραγούδια και μια διασκευή στο "Buy A Dog" του Ηλία Ζάϊκου, frontman των Blues Wire.

Οι Small Blues Trap αναμιγνύουν το πάθος τους για τα blues - που είναι και το πρωτογενές υλικό των συνθέσεών τους - με στοιχεία από άλλα μουσικά ιδιώματα δημιουργώντας έτσι έναν εξαιρετικά προσωπικό ήχο που σύμφωνα με τους κριτικούς, είναι αναγνωρίσιμος και μοναδικός...

Τον Ιανουάριο του 2009 ο Παύλος Καραπιπέρης - τραγουδιστής και αρμονικίστας των Small Blues Trap - κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό album με τίτλο "Fifteen Raindrops In An Ocean Of Blues Tales" .

Συμμετέχουν : Παναγιώτης Δάρας , Λευτέρης Μπέσιος , Σωτήρης Κουρούτης

Η επίσημη σελίδα τους : http://www.smallbluestrap.gr

Η σελίδα τους στο MySpace : http://www.myspace.com/smallbluestrap

Η ομάδα τους στο Facebook : http://www.facebook.com/group.php?gid=170228376947

Maniac

Οι Maniac είναι ένα ολοκαίνουριο συγκρότημα αποτελούμενο όμως από έμπειρους μουσικούς με χρόνια επαγγελματικής πείρας.

Κινούνται στο χώρο του Hard Rock.

Οι MANIAC είναι:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΦΡΑΣ: κιθάρα – φωνή

ΑΡΓΥΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ : ντραμς
ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΥΒΑΣ: μπάσο
ΘΑΝΑΣΗΣ ΖΟΥΡΝΗΣ: πλήκτρα
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΠΛΑΡΗΣ: κιθάρα
ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΒΟΎΛΓΑΡΗ: φωνή

SoundSystem

Οι SoundSystem είναι:

Δημήτρης Αλεξανδρόπουλος : Ντραμς

Ηλίας Καλπούζος :Κιθάρα, Φωνή

Διαμαντής Πατάκας: Μπάσο

Οι SoundSystem δημιουργήθηκαν τον περασμένο χειμώνα και έχουν στο ενεργητικό τους αρκετές εμφανίσεις στοRoadhouse Blues Club. Παίζουν ροκ διασκευές και συνθέσεις του κιθαρίστα τραγουδιστή Ηλία Καλπούζου. Το ηλικιακό εύρος των μελών του συγκροτήματος τους δίνει τη δυνατότητα να συνδυάζουν άνετα τον παραδοσιακό με το νεότερο ήχο κάνοντας το αποτέλεσμα πολύ ενδιαφέρον.

Η σελίδα του Ηλία Καλπούζου στο Jumping Fish : http://www.jumpingfish.gr/ilias_kalpouzos

Rumors

Οι Rumors είναι :

Nana (vocals)

Stargazer (bass/vocals)

Zou (keybords/vocals)

Teo (guitar)

Panos (guitar)

Fivos (drums).

Οι Rumors ξεκίνησαν σαν ιδέα απο τον Blaki και τον Stargazer που είχαν προηγούμενη συνεργασία σε αλλο συγκρότημα . Σταδιακά ήρθαν σε επαφή με τον Ζou , τη Νανά και το Φοίβο ενώ προστέθηκε και ο αδερφός του πρώτου κιθαρίστα Θοδωρής ολοκληρώνοντας το παρόν σχήμα.

Βασικές επιρροές τους είναι οι Bob Dylan , White Stripes , Pink Floyd , Opeth , Radiohead , Porcupine Tree , Beatles , Muse , Archive.

Η σελίδα τους στο MySpace: http://www.myspace.com/musicalrumors

Η σελίδα τους στο Jumping Fish : http://www.jumpingfish.gr/Rumors

Stavros Dadous & Los Tigainos

Οι STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS είναι:

Σταύρος Νταντούς – κιθάρα, φωνή
Goots - κιθάρα
Άγγελος Γιωργάκης - μπάσο
Βαγγέλης Παρασκευαΐδης - ντραμς
Theo - Σαξόφωνο
Cristobal Larrinaga - Percussion
Διονύσης Γιαμπανάς - Keyboard
Ναταλία Τσαλη , Μαρίκα Αράπογλου - Φωνή

Ο Σταύρος Νταντούς παίζει κλασσική κιθάρα από τα 6 του χρόνια υπό την καθοδήγηση της Λίζας Ζώης κι όταν μπήκε στην εφηβεία συμμετείχε σε διάφορα σχολικά μουσικά σχήματα. Το 1999 μετακόμισε στο Λονδίνο για σπουδές μουσικολογίας κι απέκτησε Master από το “School of Oriental and African Studies”. Σιγά, σιγά μεγάλη του αδυναμία γίνεται η παραδοσιακή αφρο-κουβανέζικη μουσική και τα κουβανέζικα κρουστά Bata. Το 2005 ο Σταύρος επέστρεψε στην Αθήνα. Η δίψα για μουσική τον οδηγεί στο να στήσει σιγά, σιγά ένα μικρό home studio στην σοφίτα του σπιτιού του κι αρχίζει να πειραματίζεται. Προϊόν αυτών των πειραματισμών ήταν το τραγούδι «Στο Σείριο Κατοικώ», που έμελλε να δανείσει τον τίτλο του στην πρώτη δισκογραφική δουλειά του. Ένας δίσκος γεμάτος έρωτες, ζωή, παιχνίδι, πολιτική, διάχυτος από τη ματιά ενός 20something νέου πάνω στην πραγματικότητα του μέσου Έλληνα. Από το "Στο Σείριο Κατοικώ" ο Σταύρος Νταντούς έχει προχωρήσει αλματωδώς. Την αμέσως επόμενη χρονιά δημιουργεί την μπάντα, το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη Τιγκαϊνη* που σύμφωνα με τις θεωρίες του αποτελεί βασικό συστατικό της ζωτικότητας κι ουσίας της ζωής και το καλοκαίρι πραγματοποίησαν εμφανίσεις σε Σαντορίνη, Πάρο, Αντίπαρο, στο Dramatic Festival στην Άρτα κ.α. Μέσα στο 2010 και στο 2011 θα εμφανιστεί δίπλα σε ιερά τέρατα της Reggae, ανοίγοντας τις συναυλίες τους όπως The Wailers, Abyssinians, Congos, Israel Vibration, αλλά και σε άλλους καλλιτέχνες όπως Julian Marley και Terakotta ενώ το καλοκαίρι του `10 πραγματοποίησε περιοδεία με 27(!) εμφανίσεις.

* Τιγκαϊνη (η): Η βασική συστατική ουσία για τη διαβίωση και συντήρηση ζωής (Δεν θα έπρεπε να χρειαζόμαστε καφεΐνη, νικοτίνη, βιταμίνη, παραφίνη, ινσουλίνη, χλωρίνη, τριπταμίνη, κορίτσια με μίνι, παρά μόνο Τιγκαϊνη – γίναμε όλοι εξωγήινοι και κανένας δεν θα μείνει).

Δισκογραφία:

Στο Σείριο Κατοικώ [2008]

Ο Σταύρος Νταντούς μας συστήθηκε δισκογραφικά με το «Στο Σείριο κατοικώ» με τραγούδια για τους έρωτες, την ζωή, το παιχνίδι, την πολιτική, το πώς βλέπει ένας 20something νέος την πραγματικότητα και καταλήγει εκεί που θα κατέληγε ο μέσος Έλληνας γενικώς. Να θέλει να την κάνει ή για κάπου αλλού..., ή για τον κόσμο του.
σε πάρει από την Τζαμάικα, να σε πάει μια βόλτα μέχρι το όνειρο ή τον Σείριο, και να τα μπερδέψει όλα αυτά στο «Ελεύθερο πουλί» του Χρηστάκη, που εδώ ακούγεται πιο ρέγγε από ποτέ. Ο δίσκος γενικά ακούγεται στις παραλίες της Αττικής σαν να τον άκουγες στις παραλίες της Λατινικής Αμερικής. Αναπνέει φρεσκάδα, μιλάει ωραία σημερινά ελληνικά, χορεύεται, τραγουδιέται, έχει όσο χιούμορ χρειάζεται, έχει και δική του φιλοσοφία. Την «Τιγκαϊνη»*!

Η σελίδα τους στο MySpace: http://www.myspace.com/daduras

(**)

Paul Wassif

Ο κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Paul Wassif γεννήθηκε το 1963 στο Μπρίστολ της Αγγλίας.
Πέρασε από το Punk Rock συγκρότημα «The London Cowboys». Στη συνέχεια θήτευσε σε πολλές μπάντες στη Νέα Υόρκη ανάμεσα στις οποίες ήταν και οι «The Ugly Americans» με τα πρώην μέλη των «New York Dolls»,Jerry Nolan και Sylvain Sylvain. Το 2008 το άλμπουμ-αναδρομή των London Cowboys «Relapse» συμπεριλάμβανε το τραγούδι «Dragging in the Dirt» με τον ιδρυτή του συγκροτήματος Steve Dior.
Ο Paul Wassif συνεργάστηκε σε δύο άλμπουμ του Bert Jansch. Στο άλμπουμ «Edge Of A Dream», που κυκλοφόρησε το 2002 ο Paul Wassif κάνει ντουέτο με τον Bert Jansch στο «Black Cat Blues» που υπήρχε στο soundtrack του «Calendar Girls». Στο πιο πρόσφατο άλμπουμ του Bert Jansch «The Black Swan », ο PaulWassif έγραψε μαζί με το Bert το «Magdalina's Dance» και εμφανίζεται στα «My Pocket's Empty» και «AWoman Like You».
Σε μια συνέντευξή του στο περιοδικό Acoustic Guitar ο Bert Jansch περιέγραψε τον Paul Wassif ως εξής : «Ένας φανταστικός κιθαρίστας. Έχει ένα πολύ-πολύ απαλό άγγιγμα.» Ο Paul Wassif παίζει πολύ συχνά στη σκηνή με το Bert Jansch. Μια ανασκόπηση από τη μουσική ιστοσελίδα musicOMH για τη συναυλία του Bert Jansch στην οποία εμφανίστηκαν επίσης και οι Bernard Butler και Beth Orton έγραψε πως «ο Wassif προσθέτει μια country χροιά στη μουσική, που παραμένει τόσο γλυκιά όσο ποτέ καθώς το πρώτο κομμάτι αγνοεί τα φωνητικά, για να φτιάξει το κέφι με την αναλλοίωτη ικανότητα αυτού του κιθαρίστα». Τον Αύγουστο του 2010 άνοιξε για τον Paul Bert Jansch παίζοντας δύο νύχτες στο Queen's Hall στα πλαίσια του Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.
Το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ «Looking Up Feeling Down» κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2011 από τη BlackBrown & White Records με συμμετοχές από τους Bert Jansch και Eric Clapton. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε πρώτα ψηφιακά στις 5 Μαΐου του 2011. Οι Bert Jansch και Eric Clapton παίζουν και ηχογραφούν μαζί για πρώτη φορά σε δύο κομμάτια. Το «Please Don't Leave», που είναι γραμμένο από τον Paul Wassif και το «Southbound Train» που είναι γραμμένο από τον Big Bill Broonzy. Στο άλμπουμ συμμετέχουν επίσης ο ντράμερEvan Jenkins από τους Neil Cowley Trio και οι Dave Watson, James Watson, Robin Clayton, Lynn Glaser,Steve Counsel and Seamus Beaghen.

Η ιστοσελίδα του: http://www.paulwassif.com

ap;o http://seawhispersitea.blogspot.com/2011/08/blog-post.html

Το πρόγραμμα των συναυλιών του WHISPERS OF THE SEA

2011-07-27T00:02:00.002+03:00

Το πρόγραμμα των συναυλιών:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 Αυγούστου 10.00 μ.μ.

SMALL BLUES TRAP

----

MANIAC

ΣΑΒΒΑΤΟ 6 Αυγούστου 9.30 μ.μ.

SOUNDSYSTEM

---

RUMORS

---

STAVROS DADOUS & LOS TIGAINOS

***

Την Πέμπτη στις 10 το βράδυ όσοι θέλουν να βοηθήσουν στη διοργάνωση του φεστιβάλ μπορούν να έλθουν στο ROADHOUSE

από http://seawhispersitea.blogspot.com/2011/07/blog-post.html

Whispers Of The Sea (summer festival 2011) by user7634247

Roger Waters - Comfortably Numb

2011-07-22T17:59:00.003+03:00

Γεια σας φίλοι μου. Επιστρέφω στο μπλογκ μετά από 4 μήνες απουσίας. Λοιπόν εδώ και 2 μήνες είχε ανακοινωθεί "ΟΧΙ ΚΙΝΗΤΑ ΚΑΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΣΙΓΑΡΟ" για τις συναυλίες του Roger Waters λόγω της κινηματογράφησης για την κυκλοφορία του επόμενου DVD που θα γινόταν σε αυτές.

Στην Ελλάδα ζούμε κι απ' ότι βλέπετε τηρήθηκε με θρησκευτική ευλάβεια. Μπορεί ο σύγχρονος Έλληνας να αποχωριστεί το κινητό του; Ο εθισμός έχει γίνει μεγαλύτερος από το τσιγάρο. Τουλάχιστον όσοι κάπνιζαν άντεξαν όσο κρατούσε η συναυλία και κάπνιζαν μόνο στη διάρκεια του διαλείμματος έξω από τη σάλα του ΟΑΚΑ όπως η αφεντιά μου τρία τρία τα τσιγάρα....

Crawler - Stone Cold Sober

2011-07-22T17:43:00.002+03:00

Οι Back Street Crawler δημιουργήθηκαν το 1973 και κυκλοφόρησαν 2 LP με τον μεγάλο κιθαρίστα των Free Paul Kossoff. Μετά το θάνατό του το 1976 άλλαξαν το όνομά τους σε Crawler και κυκλοφόρησαν 2 LP. To Stone Cold Sober είναι από το ομώνυμο (Crawler) Lp τους που κυκλοφόρησε το 1977. Hard Rock Blues με πολλά στοιχεία από Soul και Funk. O χαρισματικός τραγουδιστής τους Terry Wilson Slesser που τραγουδούσε πρώτα στους Beckett, ένα ελπιδοφόρο γκρουπ που κυκλοφόρησε μόνο ένα LP, σε μια περιοδεία το 1976-77 με τους AC/DC γνωρίστηκαν και έγιναν φίλοι. Όταν το 1980 πέθανε ο Bon Scott των AC/DC ήταν ανάμεσα στους υποψηφίους να τον αντικαταστήσουν. Μάλιστα σε μια συνέντευξή του αναφέρθηκε σε μια ακρόαση που του έκαναν αλλά τελικά δεν ήταν αυτός που επελέγη.

Spooky Tooth - Better By You, Better Than Me

2011-07-22T17:27:00.002+03:00

Οι Spooky Tooth από τη Βρετανία (πρώην Art - ψυχεδελικό ροκ συγκρότημα) ξεκίνησαν την καριέρα τους το 1968 με το LP, It's All About. To 1969 βγάζουν το Spooky Tooth ΙΙ με το Better By You, Better Than Me -εξαιρετικό τραγούδι-το οποίο διασκεύασαν αργότερα οι Judas Priest στο LP Stained Class (1978). Οι Spooky Tooth υπήρξαν εξαιρετικό συγκρότημα και στις τάξεις τους είχαν εκτός των άλλων τις μορφές Mike Harisson φωνητικά και Gary Wright πλήκτρα-φωνητικά οι οποίοι έκαναν μετέπειτα σπουδαία προσωπική καριέρα.

Link Wray - Midnight Lover

2011-07-22T17:17:00.002+03:00

Ο Αμερικανός Link Wray είχε μισή καταγωγή από τη φυλή των ινδιάνων Shawnie. Υπήρξε πρωτοποριακός στο παίξιμο της κιθάρας και έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία με το τραγούδι Rumble το 1958. Μετά από κάποια χρόνια απουσίας επανέρχεται δριμύτερος το 1971 με το ομώνυμο άλμπουμ και στη συνέχει κυκλοφορεί αρκετά LP. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Δανία με τη γυναίκα του όπου και πέθανε το 2005 σε ηλικία 76 χρόνων. Μεγάλη επιρροή για πολλούς διάσημους κιθαρίστες.

Hal Blaine - Drums A Go Go

2011-07-22T17:08:00.003+03:00

Ο Αμερικανός Hal Blaine υπήρξε περιζήτητος σέσιον ντράμερ τη δεκαετία του 60 με συμμετοχές σε άπειρες ηχογραφήσεις και συνεργασίες με το μεγάλο παραγωγό Phil Spector. Σας θυμίζει τίποτα το κομματάκι;

The Orlons - Not Me

2011-07-22T17:01:00.002+03:00

Στα τέλη της δεκαετίας του 50 και αρχές του 60 στην Αμερική συνάμα με την άφιξη του Rock'n'Roll κυριαρχούσαν και τα φωνητικά συγκροτήματα ( Doo Wop). Ένα από αυτά ήταν και οι The Orlons οι οποίοι συμμετείχαν και στο σάουντρακ της ταινίας American Graffity. Ξέγνοιαστα χρόνια...

Paice Ashton Lord - Ghost Story

2011-07-22T16:38:00.003+03:00

Η μουσική πέρα από το ότι είναι ο καλύτερος σύντροφός σου πολλές φορές γίνεται αφορμή να γνωριστείς με ανθρώπους άγνωστους και να μοιραστείς την αγάπη σου γι αυτή.

Ένα κρύο βράδυ (χειμώνας του 1998) την εποχή που είχα τη Roadhouse Blues έτυχε να έλθει μια παρέα με άτομα από την Ιτέα ανάμεσα στα οποία βρισκόταν κάποιος άγνωστος. Κάποια στιγμή έρχεται στο σημείο που έβαζα μουσική και αφού μου δίνει συγχαρητήρια για τη μουσική που έπαιζα δηλώνοντας ενθουσιασμένος που υπήρχε ένας τέτοιος χώρος σε μια επαρχιακή πόλη, με ρωτάει ότι αν είχα ή ήξερα ένα κομμάτι που του άρεσε πολύ. Φυσικά το έπαιξα αμέσως και από τότε άρχισε η γνωριμία και η φιλία μας. Ακολούθησαν ταξίδια και πολύωρες επισκέψεις στα δισκοπωλεία -μουσεία της Αθήνας.

Το κομμάτι φυσικά ήταν το Ghost Story των Paice Ashton Lord από το πολύ καλό άλμπουμ Malice In Wonderland (1976). Οι Paice Ashton Lord ήταν μια μουσική συνεργασία των Ian Paice και John Lord των Deep Purple και του Aston από τους Aston, Gardner & Dyke.

Αφιερωμένο στο Δημήτρη Νίκου.

String Driven Thing - To Know you is to Love you

2011-07-22T16:30:00.002+03:00

Progressive Rock σύνολο από τη Βρετανία με στοιχεία Βρετανικής Folk αλλά και επιρροές απο Αμερικάνικη Soul όπως η διασκευή του To Know you is to Love you κομματιού του Stevie Wonder. Εξαιρετικό συγκρότημα !!!

Αφιερωμένο στο Σωτήρη Ραπτόπουλο.

Nutz - Cool Me Down

2011-07-22T16:21:00.003+03:00

Οι Βρετανοί Nutz κατάγονταν από το Λίβερπουλ και έπαιζαν ένα μείγμα χαρντ ροκ με γκλαμ και προγκρέσιβ στοιχεία της δεκαετίας του 70. Κυκλοφόρησαν 4 άλμπουμ έως το 1976 και είχαν περιοδεύσει σαν σαπόρτ στους Black Sabbath. Έμειναν άγνωστοι στους πολλούς αλλά για τους μύστες υπήρξαν ακόμα ένα εξαιρετικό συγκρότημα που χάθηκε στη λήθη.

WHISPERS OF THE SEA

2011-07-21T09:32:00.002+03:00

Στις αρχές Αυγούστου οργανώνεται στην παραλία της Ιτέας από το Δήμο Δελφών -Δημοτική Ενότητα Ιτέας και το Roadhouse Blues Club σε συνεργασία με άλλους συλλόγους της περιοχής το 1ο Καλοκαιρινό Φεστιβάλ

WHISPERS OF THE SEA

με συναυλίες και άλλες παράλληλες δραστηριότητες.

Λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν πολύ σύντομα

Για άμεση ενημέρωση για το WHISPERS OF THE SEA μπορείτε να κάνετε like στη σελίδα του φεστιβάλ στο Facebook http://www.facebook.com/pages/WHISPERS-OF-THE-SEA-Summer-Festival/191976250855663, να γραφτείτε στην ομάδα http://www.facebook.com/groups/187255998001809 ή να επισκέπτεστε το blog του φεστιβάλ http://seawhispersitea.blogspot.com/
*
Κοινοποιείστε το και στους φίλους σας
*

από http://seawhispersitea.blogspot.com/

Βραδιά αφιερωμένη στον ΑΓΓΕΛΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ (2)

2011-06-19T17:08:00.004+03:00

Ευχαριστούμε όσους ήλθαν χθες το βράδυ στο Roadhouse για να τιμήσουμε το μεγάλο οραματιστή και λογοτέχνη Άγγελο Σικελιανό που κλείνουν σήμερα 60 χρόνια από το θάνατό του.

Βραδιά αφιερωμένη στον ΑΓΓΕΛΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ

2011-06-13T03:37:00.006+03:00

Το ROADHOUSE BLUES CLUB με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από το θάνατο στις 19 Ιουνίου 1951, του μεγάλου οραματιστή και εμπνευστή της «ΔΕΛΦΙΚΗΣ ΙΔΕΑΣ», οργανώνει στο χώρο του (Καποδιστρίου 83- Ιτέα), το Σάββατο 18 Ιουνίου βραδιά αφιερωμένη στον

ΑΓΓΕΛΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ

==================================================

Παρουσίαση βιογραφικού Α. Σικελιανού από Σωτήρη Ραπτόπουλο

Αφήγηση ποιημάτων του Σικελιανού από Κωνσταντίνο Κακανά

Αποσπάσματα του «Πνευματικού Εμβατηρίου» (Μ. Θεοδωράκη) από Γιάννη Σούφρα

http://www.facebook.com/event.php?eid=221517271205333

Dark Nightmare στο Roadhouse

2011-06-05T17:34:00.003+03:00

Μια από τις καλύτερες συναυλίες που έχουν γίνει στο Roadhouse ήταν η χθεσινή των Dark Nightmare! Τους ευχαριστούμε και ελπίζουμε σύντομα είναι πάλι κοντά μας.
Κρίμα για όσους δεν μπόρεσαν να έλθουν.

Περισσότερες φωτογραφίες στο Facebook

Οι Dark Nightmare το Σάββατο 4 Ιουνίου στο Roadhouse

2011-06-02T00:36:00.003+03:00

Οι Dark Nightmare στις 4 Ιουνίου στο Roadhouse

2011-05-22T14:33:00.005+03:00

Ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του Heavy Metal στη βόρεια Ελλάδα οι Dark Nightmare, που έχουν παίξει με συγκροτήματα όπως οι Omen, Sacred Steel, Blitzkrieg, Nazareth, Socrates, Piledriver, Defender, Holy Martyr, Tokyo Blade, Twisted Tower Dire, Manilla Road, Brocas Helm θα εμφανιστεί στο Roadhouse Blues Club στις 4 Ιουνίου για μια καυτή μεταλλική βραδιά. Το πρόσφατο άλμπουμ τους The Human Liberty είχε πολύ καλές κριτικές όπως αυτή από το Rocking.gr.

Dark Nightmare - Hawks Of War

2011-05-14T14:51:00.002+03:00

Οι DARK NIGHTMARE σύντομα στο Roadhouse Club

"UNDER WRAPS'': Η «ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ» ΕΝΟΣ ΚΥΚΝΕΙΟΥ ΑΣΜΑΤΟΣ ΣΤΑ 1984 του Σωτήρη Ραπτόπουλου (2006)

2011-05-14T14:36:00.002+03:00

Σ.Σ.:Το κείμενο αυτό γράφτηκε για ένα "φανζίν" των Ιωαννίνων με τον περίεργο τίτλο "ΜΑΜΑ ΣΤΕΙΛΕ ΛΕΦΤΑ", το οποίο όμως σταμάτησε να κυκλοφορεί το 2006 και έτσι έμεινε στα αζήτητα.

Θυμάται κανείς την δεκαετία του 1980,'

Αν ήσαστε, τότε, δεκαπέντε έως εικοσιπέντε ετών [όπως ήμουν εγώ] _πράγμα που σημαίνει όπ είστε τώρα σαραντάρηδες_ είναι σίγουρο ότι την θυμόσαστε καλά.' Η πετρελαϊκή κρίση «περνούσε», η Σοβιεττκή'Ενωση έδυε, μέσα στο μόρφωμα της Περεστρόϊκα, και οι ορμόνες άρχιζαν να βράζουν.

Αλλά, τι κάθομαι και τσαμπουνάω,' Το πρώτο πράγμα που θα θυμόσαστε [εκτός και αν ανήκατε στα προνομιούχα στρώματα] ήταν ότι δεν υπήρχαν καθόλου λεφτά. Kατ αρχάς, το «ρευστό» από τις παροχές της Ευρωπάίκής'Ενωσης δεν είχε ακόμη αλλάξει τον ελληνικό οικονομικό χάρτη. Δεν υπήρχαν παρά ελάχιστοι «οικονομικοί μετανάστες» (το ελληνικό και το ευρωπαϊκό κεφάλαιο δεν είχε προχωρήσει ακόμη στην, κατά Μάρξ,«εισαγωγή της διαιωνιζόμενης μισθωτής δουλείας»). Μετά, οι νέοι είχαν ξεμάθει να διασκεδάζουν_ η ταβέρνα δεν τους «πήγαινε», η μπουάτ δεν έφτιαχνε ,πια, κέφι ,και οι βράδυνες πολιτικές συνάξεις στις μεγάλες κυκλαδίτικες παραλίες είχαν τελειώσει μαζί με τα ιδεολογικά θεματολόγια που εισήγαγαν κάποτε...

Για πρώτη φορά στην Ιστορία, ο έλληνας έφηβος ντρεπόταν που δεν είχε λεφτά να διασκεδάσει –γιιατί η δια σκέδαση, πια, γινόταν κατά μόνας ή σε ζεύγη: Η «παρέα» πέθαινε ή μετατρεπόταν στην ευκαιριακή, «σπγμιαία» παρέα -χωρίς το στοιχείο της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της.

Στην [κρατική, ακόμη] τηλεόραση έβγαιναν οι πρώτες εκπομπές μουσικού περιεχομένου [με περιορισμένο, τότε, υλικό] -και οι «Σαββαθιανοί και Σκορπιονάδες»,μαυροντυμένοι τριαντάρηδες, έβλεπαν εμβρόντητοι τα είδωλά τους να ενστερνίζονται τον νέο μουσικό ήχο, να τους προδίδουν, δηλαδή .εκείνους, που έφαγαν για χατήρι τους τα νιάτα τους στο περιθώριο! Οι αναρχικοί βρισκόταν στο ζενίθ της δημοττκότητάς τους -και οι πολιτικές νεολαίες στο ναδίρ της δικής τους. Ο φοιτητόκοσμος δεν ήθελε να αλλάξει τον κόσμο -ήθελε να τελείωσα την σχολή του και να βρει δουλειά «πριν κλείσει η επετηρίδα».

Η ελληνική κυβέρνηση ήθελε να βάλει «το κυπριακό στο ράφι» -και η Αθήνα μεταμορφωνόταν οριστικά στο τέρας που ξέρουμε και σήμερα [αφού το «καυσαέριο» μετονομαζόταν και επίσημα σε «νέφος» -και εγκρίνονταν τα σχέδια της μετατροπής και της υπόλοιπης Ατπκής σε "περιασπκό δάσος»].

Τα «βίντεο κλίπ» αντικαθ ιστούσαν τα τραγούδια ,με το πρόσχημα της οππκής επένδυσης, και έκαναν την φράση «είδες το καινούργιο κομμάπ των Μέν Γουΐδάουτ Χάτς,'» την νέα φράση- κλειδί. Ένα καινούργιο καταναλωτικό προϊόν, το οπτικοποιημένο (ξένο) τραγούδι (τα πρώτα ελληνικά «κλιπάκια» δεν «βγήκαν», ουσιασπκά, παρά στα τέλη της δεκαετίας) έκαναν τα θερινά υπαίθρια μπαράκια με τηλεόραση & βίντεο [θυμόσαστε το κατακλυσμιαίο καλοκαίρι του 1983,' ] το εισιτήριο σε έναν νέο κόσμο κατανάλωσης και καταξίωσης - και το απωθημένο του στερημένου νεοέλληνα τηνέϊτζερ. Δεν είχε πλέον την στάμπα του «αλλοτριωμένου από την ξένη κουλτούρα», δεν ήταν ο «γιεγιές» _ η «νέα τάξη» δεν τον είχε σταμπάρει -ώστε να μην του δώσει και τα εύσημα-ήταν,όμως, άφραγκος -κι' αυτή η λέξη ήταν,πια, μειωτική,για πρώτη φορά η έλλειψη χρημάτων ήταν γι'αυτόν και αποκλεισμός από την κουλτούρα, δεν είχε λεφτά να μετάσχει [να δεί, να κρίνει, να αρνηθεί (αν δεν ενέκρινε) την νέα μουσική κουλτούρα].

Κάποιοι θα κάνουν αναπόφευκτα τον συνειρμό, και θα ανακαλύψουν πάλι τα δημοσιεύματα των αριστερών εφημερίδων και εντύπων ,που έβριζαν δειλούς και ακαλλιέργητους αυτούς τους εφήβους... Αυτούς, δηλαδή, που δεν είχε προλάβει κανείς να αλλοτριώσει -γιατί,απλώς, το νέο προϊόν δεν ήταν τόσο για κατανάλωση -όσο για εκμαυλισμό. Τα έντυπα αυτά θύμωσαν, γιατί

είχαν, πλέον, ανταγωνιστή στην προσπάθειά τους να σπάσουν το ηθικό των Νέων Ελλήνων...

Ηταν τότε (αν θυμάστε) που σχεδόν το ελληνικό τραγούδι «ετίναξε τα πέταλα» (κι'ό,τι έμεινε απ αυτό μύριζε θανατίλα _ ίσως δεν έχουν γραφτεί αρκετοί ύμνοι σε ορισμένα χαζοκόριτσα που μεταξύ τσιχλόφουσκας και νέας κόμμωσης, ψιθύριζαν το «τα κορίτσια τραγουδάνε μ'ένα μυστικό» -κι' ούτε έχει επιδώσει κανείς στην ...Αλέξια την τιμητική πλακέτα που της οφείλεται..)

Απ' όσα μπορούσαμε να καταλάβουμε τότε, εμείς οι κρυφακουστές της ξένης μουσικής,οι ξένοι καλλιτέχνες ταύτιζαν την επιτυχία με την οικονομική επιτυχία. Δεν επρόκειτο για δεξιοτέχνες -η μουσική είχε απλοποιηθεί, έτεινε στον μινιμαλισμό. Δεν επρόκειτο για διανοούμενους [ή .έστω, για φορείς κάποιας λαϊκής θυμοσοφίας]. Οι στίχοι των τραγουδιών ήταν αποσπάσματα από φράσεις, εικόνες ασύνδετες μεταξύ τους -έμοιαζαν με τα χαωτικά βίντεο κλίπ της εποχής.' Στόχος ήταν η εντύπωση -και όχι το μήνυμα.

Οι μουσικοί αυτοί επαγγέλονταν το τέλος τηςμουσικής. Ήταν φανερό ότι πίστευαν ,με μία «ιδεολογική» συνέπεια, ότι ο νέος ήχος ήταν ο «οριστικός» ήχος, ότι δεν θα γινόταν ποτέ «ρετρό». Φυσικά, είχαν άδικο. Πέντε σπς δέκα «ρετρό» επανεκδόσεις, σήμερα, αφορούν μουσικές συνθέσεις της δεκαετίας του '80 : Αυτό το «πάγωμα» του μουσικού χρόνου δεν επιτεύχθηκε τότε _ αλλά... μια δεκαετία μετά! Σήμερα, στα 2006, οι ήχοι που φθάνουν στ 'αυτιά μας, θα μπορούσαν ν α έχουν συντεθεί οποιαδήποτε στιγμή την τελευταία 15 ετία...

Αυτό που ήταν περίεργο [ή «περίεργο»], ήταν ότι και οι μουσικοί της παλαιότερης γενιάς έπαιζαν [ή προσπαθούσαν να παίξουν] το «νέο τροπάρι»...

Ορισμένοι «κατόρθωσαν» να μπουν έγκαιρα στο «παιχνίδι» -και να διεκδικήσουν ένα μέρος από τις δάφνες της νέας μουσικής. Ορισμένοι άλλοι, πιο δύσπιστοι ίσως, περίμεναν να δουν τις εξελίξεις, περίμεναν να «πειστούν» ,ώσιε να προσχωρήσουν στην νέα μουσική.

Αυτή είναι και η ιστορία του UNDER WRAPS και των Jethro Tull ,στα χίλια εννιακόσια ογδόντα τέσσερα.

Εάν πάμε εφτά χρόνια ακόμη πιο πίσω στην (βρεττανική, κυρίως) μουσική σκηνή, στα 1976- 1977, θα βρεθούμε μπροστά σ' ένα παράξενο φαινόμενο. Το «Αρτ - Ρόκ» έπνεε τα λοίσθια, οι βιρτουόζοι των κλειδοκύμβαλων και της ηλεκτρικής κιθάρας βαρέθηκαν τα περίπλοκα «σόλο» τους -και απλούστερα μουσικά είδη (το νιού-γουέϊβ και το πάνκ) έκαναν την εμφάνισή τους.Ένα από τα κορυφαία ,τότε, μουσικά σχήματα του «Αρτ» [και με τεράσπα δημοτικότητα στην Ελλάδα, όπως δείχνουν οι επιστολές των αναγνωστών στα μουσικά έντυπα], οι Τζέθρο Τάλλ, έκαναν το αδιανόητο.' Προσχώρησαν σε ένα νέο μουσικό είδος.

Με τα άλμπουμ τους "Songs from the Wood", "Heavy Horses" και «Stormwatch" [αλλά και αργότερα, στα άλμπουμ «Α», «Broadsword" "Rock Island» και "Christmass Album"],οι Τάλλ χρησιμοποίησαν τον ήχο της κέλτικης μπαλλάντας με λαούτα, της Γαλλιάρδας, της Τζίγκας, του χριστουγεννιάτικου εμβατήριου ,του ορχηστρικού μπαρόκ_ως ανπστοιξη σε μία μοντέρνα, επίκαιρη θεματολογία.' Ένα μέρος της παλιάς ευρωπαϊκής κουλτούρας βυθιζόταν σε έναν κόσμο δίχως αναφορές. Ένας νέος μεσαίωνας επί θύραις ["Dark Ages"], έβρισκε την Ευρώπη οργανωμένη σε επαρχίες δίχως κοινωνικό ή πολιτικό ιστό - και τις ιστορικές ευρωπαϊκές πόλεις ,απλές εργατουπόλεις που μετακένωναν τα απογεύματα τον πληθυσμό τους σε ασύνδετα οχυρά ,τα προάσπα ["Journeyman", "No Lullaby"]...

Τα νέα κοιτάσματα πετρελαίου στην βόρεια θάλασσα μετέθεταν την οικονομική κατάρρευση της Βρεττανίας για μερικές δεκαετίες ["Northern sea oil"] ,με την πυρηνική ενέργεια να περιμένει στην γωνιά ["Protect and Survive]-ενώ ένας πρώιμος οικολογικός «νεοπαγανισμός» [για τον οποίο κατηγορήθηκε (άδικα) και ο συνθέτης και στιχουργός των Τάλλ, ο ΊανΆντερσον], παρέπεμπε σε μια αποπροσανατολισμένη ανθρωπότητα ["Jack-in-the-green"]' Δίχως ημερολογιακό κύκλο και εορτολόγιο [ "Cup of Wonder", "Solstice bells"], δίχως την ιδιωματική τοπική γλώσσα ["Broadford Bazaar"], δίχως σχέσεις με την βασική παραγωγική διαδικασία [την

-ήπια καλλιέργεια -"Heavy Horses"], δίχως κάν παρατηρήσιμη εναλλαγή των εποχών ["March, the mad scientist'] _ ο άνθρωπος καταλήγει να μεγαλοποιεί τις αδύναμες σχέσεις του και τους δεσμούς του με την κοινωνία ("Velvet Green"] ,και δεν αντιλαμβάνεται τα πραγματικά μεγαλειώδη συμβάντα [όπως τον έρωτα["Hunting girl",II, όταν σκοντάφτει επάνω τους... Η κενή νοήματος πολιτική , δεν προτείνει ,πια, _απλώς διαχειρίζεται και συγκαλύπτει ["Clasp"]...

Αυτά τα ζητήματα πραγματευόταν τα τραγούδια των Τάλλ ,τα τελευταία χρόνια του'70 και τα πρώτα χρόνια του '80. Ο ίδιος οΊαν Αντερσον, η ηγετική τους φυσιογνωμία, λέει -με την αφορμή της επανέκδοσης του "Broadsword",άλμπουμ του 1982, το2004- ότι συνάντησε τεράστιες δυσκολίες να προωθήσει το καινούργιο τους, τότε, μουσικό έργο -αφού πολλά είχαν αλλάξει στην μουσική βιομηχανία και τα δίκτυα διανομής.. Οι εταιρείες δεν χρειαζόταν προβληματισμένες νεολαίες -χρειαζόταν αδίστακτους [«όλο καμάρι», που έλεγε και ο Τζίμης Πανούσης] καταναλωτές. Αρκετά χρόνια περίμεναν κι' αυτές να έρθει η κατάσταση ολοκληρωτικά στον έλεγχο τους...

Τότε ήταν που και οι Τάλλ βρέθηκαν στο χείλος της διάλυσης. Έχοντας, μόλις πριν λίγα χρόνια, απολύσει τον ενορχηστρωτή και τον πιανίστα τους (ενώ ο ντράμμερ τους είχε παραιτηθεί ,και ο μπασσίστας Τζον Γκλάσκοκ είχε πεθάνει από επιπλοκές που ακολούθησαν μία επέμβαση ανοιχτής καρδιάς) -και με αρκετά νέα μέλη στην σύνθεσή τους- έπρεπε να περάσουν σε μια νέα κατανομή ρόλων: Ο Αντερσον, που είχε αρχικά αναλάβει ο ίδιος τον ρόλο του ενορχηστρωτή, αποφάσισε να δώσει χώρο στον πιανίστα / οργανίστα Πήτερ Βετέζ, στον οποίο παραχώρησε το δικαίωμα να προσθέσει δικά του μουσικά τμήματα σπς συνθέσεις του. Ο κιθαρίστας Μάρτιν Μπαρή άφησε τον ρόλο του σολίστα -και «γέμισε» τις συνθέσεις με «αφανή» μέρη, ενώ ο μπασίστας Ντέϊβ Πέγκ «άπλωσε» τις χαμηλές νότες του στο υπόβαθρο ,για να μην «ανταγωνισθεί» τα πληθωρικά κλειδοκύμβαλα. Το φλάουτο του Αντερσον , χτυπητό και μεταλλικό, περιορίστηκε σε μικρές μουσικές φράσεις. Αν και προσλήφθηκε ένας νέος ντράμμερ για την περιοδεία του UNDER WRAPS, ο Αμερικανός Ντοέϊν Πέρρυ, ο Αντερσον αποφάσισε να «παίξει» ο ίδιος τύμπανα [μέσω προγράμματος υπολογιστή].

Οι φωτογραφίες του «σχήματος» των Τζέθρο Τάλλ ,το 1984, από τα εξώφυλλα των δίσκων και τις περιοδείες, δείχνουν δύο σαραντάρηδες κυρίους σε καλοφτιαγμένα κοστούμια - περιστοιχιζόμενους από τρείς νεότερους κυρίους ,με καλοσιδερωμένα πουκάμισα ή μπλούζες κολλεγίου.... Πραγματικά, η προσπάθεια να «πιάσουν» μια εικόνα στο πνεύμα του '80, προϊδέαζε για το εγχείρημαθα προσπαθούσαν, παράλληλα, να πείσουν τον κόσμο ότι βρίσκονταν για τα καλά στο πνεύμα των ημερών...

Πολύ αργότερα, οΊαν Αντερσον θα πεί«Οι περισσότεροι οπαδοί μας δεν προσαρμόσθηκαν στην ιδέα ότι ακουγόμασταν σαν μια διασταύρωση των Police και του Thomas Dolby. Η αλήθεια ,όμως, είναι ότι τα είχαμε καταφέρει καλά/Ισως όχι τόσο καλά όσο οι Police και ο Thomas Dolby -αλλά, πάντως, αρκετά καλά!» Ο ίδιος, είκοσι χρόνια μετά, έκρινε το εγχείρημα πετυχημένο «Πρέπει κανείς να αλλάζει τα σύνορα, στην αναζήτηση νέων μουσικών περιπετειών. Πρέπει να προχωρήσει μπροστά' και μετά, άς γυρίσει πίσω »

Εδώ, όμως, είναι το ζήτημα. Οι Τάλλ δεν γύρισαν ποτέ «πίσω». To UNDER WRAPS είναι ο τελευταίος τους δίσκος όπου κανείς μπορεί να παρακολουθήσει την ανάπτυξη μιας ιδέας σε διάφορα μουσικά σχήματα, σε «τραγούδια» -τα οποία δεν είναι «χορευτικά», ούτε είναι «μπαλλάντες με πολιτικό μήνυμα» _αλλά είναι αυτούσια κομμάτια της πραγματικότητας, μικροί «χάρτες» του κόσμου που τα περιβάλλει... Οα ξανάδιναν, στο μέλλον, δείγματα μουσικής γραφής που θα μας έκαναν πάλι να ονειρευτούμε -μόνο που ,μετά το '84, η γραφή αυτή γίνεται εκλεκτική, η πραγματικότητα κερμαπζεται, το μουσικό έργο δεν λειτουργεί ως «εγχειρίδιο»...

Ο Αντερσον προσπαθούσε να επαναλάβει, για τρίτη φορά, αυτό που έκανε το 1970 (και πέρασε από το «Μπλούζ'» στο «Άρτ») και το 1977 (και πέρασε από το «Άρτ» στο « Φόλκ»)'. Προσπαθούσε να βρει ένα«καινούργιο αγαπημένο του χρώμα» ["Play in time"]. Ανάμεσα σης αιτιάσεις των παλαιοροκάδων ότι ακολουθούσαν τον ηλεκτρονικό ήχο των Ultravox - και στην

αδιαφορία των νέων μουσικοκριτικών, οι Τάλλ έδωσαν το τελευταίο σημανττκό έργο του "προγκρεσιβ» -πριν ο όρος υιοθετηθεί από άλλα μουσικά ρεύματα...

Το άλμπουμ άνοιγε με τον «πυκνό», «δεμένο» ήχο του "Lap of Luxury" -οι στίχοι του οποίου κ οεπεμπαν στον ευδαιμονισμό και το εύκολο χρήμα -με νύξεις για τα οικονομικά αδιέξοδα του δυτικού κόσμου. Ακολουθούσε το (ομώνυμο του άλμπουμ) "Under Wraps", που πραγματευόταν -με διάσημους στίχους- την « πολιτική συγκάλυψη» ενός γεγονότος _που ,όμως, θα μπορούσε να είναι ο Έρωτας! Ο μηχανικός, «στατικός» ήχος του τραγουδιού βρίσκεται σε ανπσπξη με την λιτή μελωδία της δεύτερης του εκτέλεσης ,στο άλλο «ημισφαίριο» του άλμπουμ ("Under Wraps #2").

Αξίζει ίσως, να παρατηρήσουμε ότι η κιθάρα του Martin Barre παίζει, «πίσω» από τα πλήκτρα, ενα διαφορετικό, σχεδόν, κομμάτι!

Το τρίτο τραγούδι («European Legacy") περιγράφει την μετανάστευση ενός λαού, από μια ηπειρωτική χώρα σε νησί (πιθανότατα, κάποιας λαότητας της Βρεττανίας) -και καταπιάνεται με Ιητήματα παράδοσης, κουλτούρας,ιστορικής μνήμης και συνείδησης

"...the faint reminders stand, visitors who took a hand a thousand years ago, or so stranded high and dry by tides washed up a new identity...."

0 αιθέριος ήχος θυμίζει μάλλον το "golden brown" των Stranglers_ αν και το «σκουλίκι» του ωφελιμισμού, παρόν στους στίχους, που δηλητηριάζει τον αυθεντικό έρωτα, μας υπενθυμίζει ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κομμάτι των Τάλλ (ο Άντερσον έχει δώσει δείγματα του κυνισμού του η δη στο προσωπικό του άλμπουμ "Walk into Light" ["Toad in the hole"]). Η ακουστική κιθάρα του Αντερσον "φέρνει» [σκόπιμα, ίσως!] στην «φάνκυ» κιθάρα ,του "Hyreraetive" του Thomas Dolby.

Πέντε χρόνια μετά, στο τραγούδι "Ears of Tin", ο Αντερσον θα ξαναθυμηθεί την εικόνα της μετανάστευσης _ με την μορφή της καρικατούρας, αυτήν την φορά, καθώς περιγράφει την μετακίνηση με υπερπόντιες γέφυρες και γαλαρίες -από (και προς) την βρεττανική ενδοχώρα και τους χώρους εργασίας.'

«people moving on an ocean groundswell of humanity..."

To τέταρτο τραγούδι ήταν το "Later, that same evening", και είχε για θέμα τα «παιχνίδια» της αντικατασκοπείας υπό το πρίσμα του έρωτα δύο αντιπάλων κατασκόπων. Και σήμερα ακόμη, το θεωρώ το τραγούδι εκείνο του οποίου η σύλληψη, η εκτέλεση και η ενορχήστρωση είναι τελείως καινούργια και πρωτοποριακά για το μουσικό μόρφωμα των Τάλλ. Μινιμαλισπκό .στοιχειώδες, μια μουσική κλίμακα που δεν αλλάζει νότες ,αλλά αρμονικές _είναι σχεδόν ένα παιδικό τραγούδι, μία αλφαβήτα που την πετύχαμε στο στάδιο της εκμάθησης. Είναι βέβαιο ότι το κομμάττ έχει για αφετηρία, ως μουσική και ως περιεχόμενο, το "One of our submarines" του Thomas Dolby, αυτό όμως δεν αλλάζει την αίσθηση ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι καινούργιο, με κάτι στο στάδιο της δημιουργίας [το τραγούδι βρίσκεται και στην «ζωντανή» τους ηχογράφηση «Live at the Hammersmith Odeion" ]...

"Hard -it was hard to keep my mind On what she had to sell. And with all business done we took a cab Should it be her place or mine?"

To πέμπτο τραγούδι ("Saboteur") είναι ένα μανιφέστο.

«By now you must be worried, wondering who is me and what lies behind my art...

There's at least one of me inside your ranks

in your factory or schoolI

Ι anticipate a cleansing opportunity to take the horns by the bull"

Ο Άντε ρ σου διακηρύσσει ότι «δεν είναι σαμποτέρ», ότι ο ρόλος του είναι «διορθωτικός».

Το τραγούδι όμως, με έναν λάτιν [σχεδόν] ρυθμό, και με μια βροχή από ηλεκτρικούς ήχους, είναι το πιο θορυβώδες του δίσκου _και δείχνει να διαφωνεί με το πνεύμα των (στίχων..

Αυτό το «ατελέσφορο», όμως, είναι ένα στοιχείο στο πνεύμα των ημερών εκείνων.

Τα δύο «ρίφ» της ηλεκτρικής κιθάρας, στην εισαγωγή ,δεν είναι παρά μακρυνοί συγγενείς των «ρίφ» στην εισαγωγή του "Aqualung". Το ίδιο «εφφέ» θα επαναληφθεί τρία χρόνια μετά, το 1987, στο κομμάτι «RaisingSteam".

Το έκτο τραγούδι ,το "Radio Free Moscow", είναι μία σατυρική ματιά στο πνεύμα του ψυχρού πολέμου [άς μην ξεχνούμε ,η Σοβιεπκή'Ενωση ήταν ακόμη κραταιά] -και στον μανιχαϊσμό που προωθούσε τότε η πόπ κουλτούρα ,με τραγούδια του τύπου "Nikita" [του Elton John]

"Voice of America symbol of the free. Mine of disinformation pleading sympathy

Keep getting pictures from my radio (Free Moscow).

Ακολουθεί το "Astronomy", ένα τραγούδι συμβολισπκών αναφορών, με ευμνημόνευτο κεντρικό μουσικό θέμα_αλλά με χαλαρή, μόνο, σχέση με το αντικείμενο της Αστρονομίας. Δημιουργεί εντύπωση πώς, ενώ είναι από τα πιο αγαπημένα τους τραγούδια αυτού του μουσικού κύκλου [ το έπαιξαν σε νέα, «ζωντανή» εκτέλεση -που συμπεριλήφθηκε σε περιορισμένης κυκλοφορίας αντίτυπα της επανέκδοσης του "UNDER WRAPS", το2004\, δεν είχε εμφανισθεί [όπως και τα "Tundra", "Automotive Engineering" και "General Crossing"] στον δίσκο βινυλίου -αλλά (δυό απ'αυτά στηνκασσέτα -και τα τέσσερα μαζί) στο λιγότερο, τότε, εμπορικό CD. Αυτή η τακτική (της «πριμοδότησης» με επιπλέον τραγούδια όσων προτιμούσαν την νέα τεχνολογία), εφαρμόσθηκε από την Chrysalis Records και στην επόμενη δουλειά των Τάλλ, το [βραβευμένο με «Γκράμμυ»] "Crest of a Knave" του 1987. Οι Τάλλ γινόταν ένα όχημα (έστω, ένα πειραματόζωο) του μάρκετινγκ, σε μια προσπάθεια να πεισθεί το αγοραστικό κοινό να εγκαταλείψει το βινύλιο; Ίσως ο Αντερσον να είχε ήδη καταλάβει τα πλεονεκτήματα του νέου μέσου, του «κόμπακτ» [αυτό αφήνει να φανεί σήμερα, μιλώντας για τα «μπόνους» τραγούδια που συμπεριλαμβάνονται στις επανεκδόσεις των έργων των Τάλλ -τα οποία «δεν θα είχαν μπορέσει ποτέ να χωρέσουν στους δίσκους της εποχής»] -αλλά, μπορώ να το βεβαιώσω, μια πίκρα μας έμεινε τότε...

Το τραγούδι "Tundra", τόσο από την άποψη των στίχων -όσο και από την άποψη της μουσικής, είναι το τραγούδι που έρχεται κοντύτερα στο «Αρτ» της δεκαετίας του '70. Είναι ένα τραγούδι - εικόνα της Αρκτικής ερήμου, που στεγάζει μία γνωστή μας εμμονή του Αντερσον - εκείνην της «θεατρικής παράστασης της ζωής» ["Seating away (on the thin ice of the new day)", "Passion Play"]

"Rest my feet and contemplate the mystery that's haunting

the Siberian space

I begin to get the feeling Γ ve been on this stage before and Γ m the only player"

To "Nobody's Car" [μία «ζωντανή» του εκτέλεση θα βρείτε στην κασσετίνα "25 years of Jethro Tull (1993)"] που ακολουθεί, ξεκινά με ένα μουσικό θέμα -που αντιγράφει, σχεδόν αυτούσια, την εισαγωγή του "Owner of a lonely heart" των "Yes"! Οι ομοιότητες με το κομμάτι δεν περιορίζονται εδώ. Σχηματίζει κανείς την ιδέα, ότι οι στίχοι περιγράφουν την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και πς σκηνές καταδίωξης που βρίσκονται στο εμπορικό «βίντεο-κλίπ» του τραγουδιού των "Yes":

"Black Volga following me Nobody's car

Mr No-one at the wheel of Nobody's car

Wet pavements, thin apartments quiet dissent from darkened doorways

I read this book before I even saw the film How did the ending go? (In tourist city)

It's a weird scenario. I've seen a thousand times before but only on my video."

θεωρώ ότι ο'Αντερσον σατιρίζει τους "Yes", που είχαν «προσχωρήσει» στον νέο ήχο λίγο νωρίτερα από τους Τάλλ, κλείνοντάς τους, παράλληλα, το μάτι. Οι «Γιές» είναι ένα συγκρότημα του «Αρτ», που ο ίδιος εκτιμούσε πάντοτε -όπως εκτιμούσε και τον τραγουδιστή τους, τον [συνονόματο του] Τζόν Αντερσον. θέλησε, πιστεύω, να τους πεί αυτό που ο ίδιος αισθανόταν -ότι ο πειραμαπσμός τους αυτός ήταν μετέωρος, ότι «δεν θα τους έβγαινε»... Κατ αυτόν τον τρόπο, πλήρωνε και ο ίδιος το αντίτιμο των δικών του πειραματισμών -και οι στίχοι του γίνονταν περισσότερο φορείς εικόνων, παρά μηνυμάτων.

Αυτό είναι φανερό στο επόμενο τραγούδι, το "Heat", που μιλά για έναν φυγάδα, που προσπαθεί συνεχώς να αναβάλει την σύλληψή του. Πρόκειται για το καλύτερα ενορχηστρωμένο τραγούδι του δίσκου [που βρίσκεται, «χαλαρά», στην τροχιά των «κεντρικών συνθέσεων που χαρακτηρίζουν ολόκληρο το έργο» και χαρακτηρίζουν πς προηγούμενες δουλειές τους]. Οι στίχοι δεν είναι διδακτικοί, ούτε παραπέμπουν σε κάποια ανιχνεύσιμη ιστορικότητα -απλώς αποδίδουν την ιλιγγιώδη απόδραση της τελευταίας σπγμής. Τα επιμέρους μουσικά θέματα των πλήκτρων, του μπάσσου -και οι δευτερεύοντες ήχοι και τα σφυρίγματα που συνοδεύουν το κεντρικό σόλο της κιθάρας- είναι η κατ εξοχήν κληρονομιά των Τάλλ στην μουσική σκηνή του 'SO ,και έχουν χρησιμοποιηθεί δεκάδες φορές από τους «ελεκτροπόπ» μουσικούς [δεν είναι τυχαίο ότι ο Πήτερ Βετέζ εργάσθηκε, αργότερα, με τους "Eurythmics"].

(...Ας μού επιτραπεί η επισήμανση ότι ένα μέρος από την ενορχήστρωση του κομματιού αυτού, χρησιμοποιήθηκε στο «Συρματόπλεγμα» του Γιώργου Αλκαίου! Όποιος δεν με πιστεύει, ας ακούσει (...αν έχει το κουράγιο..) προσεκπκά τα δύο κομμάτια ξανά...]

Για το "Under Wraps #2", που ακολουθεί, μιλήσαμε ήδη. Ο'Αντερσον, ακόμη και σε χρόνους κατά τους οποίους απεκήρυσσε δημόσια το άλμπουμ, περιελάμβανε το κομμάτι αυτό

erne συναυλίες των Τάλλ (δες το «ζωντανό» "A little light music", του 1992) και σης συλλογές ~ouc (δες το "20 years of Jethro Tull", του 1988). Ακόμη και εκείνοι που ήταν επιφυλακπκοί με το «νεο ήχο» τους, δέχπικαν αυτό το μικρό, περίεργο κομμάτι, στο οποίο χρησιμοποιήθηκε μόνο το μπασσο και η ακουστική κιθάρα..

Το τραγούδι "Paparazzi" πραγματεύεται πς άκαρπες προσπάθειες ενός φωτογράφου διασημοτήτων, που κυκλοφορεί στα «τράνζιτ» των αεροδρομίων [δες, ως ένα παράλληλο, και το "Different Germany" -στο"Walk into light" του 1983]. Οι χώροι αυτοί [όπως ακριβώς οι αποβαθρες των τραίνων] είναι χώροι της Αντερσονικής τοπογραφίας -και πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη των εμμονών του

"Next to the transit lounge see the Paparazzi tears No-one came in today

from Boston or Tangiers.

And in departures only faceless trippers trip, loaded with duty-free held in white knukle grip."

To 'Apogee" είναι ένα τραγούδι -καμβάς για διαστημικούς ήχους [όπως μάθαμε, χρόνια μετά. κατά την διάρκεια των παραστάσεων της περιοδείας του 1984, ημίγυμνες χορεύτριες και αστροναύτες περπατούσαν επί σκηνής] - και σχολιάζει, βέβαια, το "Walking on the moon" των Police. To τραγούδι είναι, εν μέρει, πρόζα -και είναι δύσκολο να διακρίνεις τα όρια του αυτοέπαινου από εκείνα του αυτοσαρκασμού.'

«See Tennyson and Wordsworth there waiting for me in the cold, thin air".

To "Automotive Engineering" _με τον «βιομηχανικό» του ήχο_ ακούγεται ως απάντηση, πέντε χρόνια μετά, στο "Fallen in these hard times" και στο "Norther n sea oil" [που μιλούσαν για την ενεργειακή κρίση του '70]. Η απάντηση ,όμως, δεν είναι εκείνη ενός διανοούμενου -είναι η απάντηση ενός ενεργούμενου, ενός θύματος της κατάστασης. Πρόκειται για μια εικόνα ζόφου

"In the hands of science the complete alliance

We're moved to motor We're moved to motor

When big was better and fast was chic, the oil was cheaper now we're up the creek. But the Japs are coming and everyone's turbo'd and carbon fibre is the way to go, go."

Με έναν ακόμη «καμβά» ηλεκτρικών ήχων, το "General Crossing" (ένα κομμάτι για έναν στρατηγό που αυτομολεί στο «Ανατολικό» στρατόπεδο), κλείνει το άλμπουμ αυτό. Πειραματισμός, σε μια εποχή δραματικών αλλαγών στην μουσική σκηνή και στην κοινωνία; Βιαστική προσπάθεια ανεύρεσης μιας νέας μουσικής ταυτότητας;

Τίποτε απ' όλ' αυτά. Ο 'Αντερσον είπε πρόσφατα ότι ,τότε ακριβώς που η φωνή του είχε φθάσει στην ακμή της - η λαρυγνίπδα και οι πληγωμένες του φωνητικές χορδές δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει την περιοδεία του UNDER WRAPS. Ακόμη, συμπλήρωσε ότι «θα ήθελε, κάποτε που θα είχε χρόνο και όρεξη, να ξαναηχογραφήσει το «Άντερ Ράπς» με αληθινά τύμπανα και λιγότερο ξεπερασμένους ήχους πλήκτρων». Εγώ θα πρόσθετα, ότι με λίγο τολμηρότερους στίχους και λίγη περισσότερη διάθεση για κοινωνική κριτική, η (μουσική) δεκαετία του '80 θα είχε, σήμερα, ένα έργο αναφοράς....

....Αλλά, από την άλλη μεριά, τι ήταν πλήρες σε εκείνη την δεκαετία;

***************************************************

The Big Band Theory & Soundsystem live [2]

2011-04-30T17:55:00.002+03:00

The Big Band Theory & Soundsystem live

2011-04-26T16:27:00.002+03:00

The Big Band Theory & Soundsystem live στο Roadhouse

Παρασκευή 29-4-2010

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ROADHOUSE

2011-04-24T20:59:00.002+03:00

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

(Σήμερα ΠΑΣΧΑ και αύριο το Roadhouse θα είναι ανοιχτό μετά τις 10 μμ)

2011-04-22T20:11:00.002+03:00

To Roadhouse Blues Club θα ανοίξει ξανά την Κυριακή του Πάσχα από το πρωί με ψήσιμο αρνιού κατά τον παραδοσιακό τρόπο

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !!!!!

Roadhouse Blues Club

2α Γενέθλια με live των The Blue Stripes Band (1)

2α Γενέθλια με live των The Blue Stripes Band

SAKSA MAKSES BAND live (1)

SAKSA MAKSES BAND live

Κοπή Βασιλόπιττας & Live Happening (1)

Κοπή Βασιλόπιττας & Live Happening

80's Party

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ live 30-12-2011 (2)

Ανακοίνωση

-------------------------

Το ROADHOUSE δε θα είναι ανοικτό το Σάββατο βράδυ.Θα ανοίξει την Κυριακή (Πρωτοχρονιά) από τις 10 μ.μ.

---------------------------

.

ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ live 30-12-2011

Συλλογική κουζίνα - πάρτυ ρεφενέ 10-12-2011

The Blue Stripes Band live 2

The Blue Stripes Band live

VOICE WITHIN live 2

VOICE WITHIN live

VOICE WITHIN

live

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΦΡΑΣ ζωντανά στο ROADHOUSE

MUSIC DEFAULTERS (The Blue Stripes Band) live 2

Iron Horse

MUSIC DEFAULTERS live

Από το Σάββατο ανοίγει το Roadhouse

Paul Wassif - I Could've Had Religion

AΠO http://seawhispersitea.blogspot.com/2011/08/paul-wassif-i-couldve-had-religion.html

Live Rock στους Δελφούς

Δύο βίντεο από τη δεύτερη μέρα του φεστιβάλ

Stavros Dadous & Los Tigainos - Medley

WHISPERS OF THE SEA 2η μέρα

Η ανακήρυξη του Paul Wassif ως επίτιμου μέλους του Roadhouse Blues Club

WHISPERS OF THE SEA 1η μέρα

WHISPERS OF THE SEA 1η μέρα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Δ. Ε. ΙΤΕΑΣ ΓΙΑ WHISPERS OF THE SEA

***************************************

Για άμεση ενημέρωση για το WHISPERS OF THE SEA μπορείτε να μπείτε στη σελίδα του φεστιβάλ στο Facebook http://www.facebook.com/pages/​WHISPERS-OF-THE-SEA-Summer-Fes​tival/191976250855663,

στην ομάδα http://www.facebook.com/groups​/187255998001809

ή να επισκέπτεστε το blog του φεστιβάλ http://seawhispersitea.blogspo​t.com/

Το πρόγραμμα των συναυλιών του WHISPERS OF THE SEA

Την Πέμπτη στις 10 το βράδυ όσοι θέλουν να βοηθήσουν στη διοργάνωση του φεστιβάλ μπορούν να έλθουν στο ROADHOUSE

από http://seawhispersitea.blogspot.com/2011/07/blog-post.html

Whispers Of The Sea (summer festival 2011) by user7634247

Roger Waters - Comfortably Numb

Crawler - Stone Cold Sober

Spooky Tooth - Better By You, Better Than Me

Link Wray - Midnight Lover

Hal Blaine - Drums A Go Go

The Orlons - Not Me

Paice Ashton Lord - Ghost Story

String Driven Thing - To Know you is to Love you

Nutz - Cool Me Down

WHISPERS OF THE SEA

WHISPERS OF THE SEA

Βραδιά αφιερωμένη στον ΑΓΓΕΛΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ (2)

Βραδιά αφιερωμένη στον ΑΓΓΕΛΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ

Dark Nightmare στο Roadhouse

Οι Dark Nightmare το Σάββατο 4 Ιουνίου στο Roadhouse

Οι Dark Nightmare στις 4 Ιουνίου στο Roadhouse

Οι Dark Nightmare στις 4 Ιουνίου στο Roadhouse

Dark Nightmare - Hawks Of War

"UNDER WRAPS'': Η «ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ» ΕΝΟΣ ΚΥΚΝΕΙΟΥ ΑΣΜΑΤΟΣ ΣΤΑ 1984 του Σωτήρη Ραπτόπουλου (2006)

The Big Band Theory & Soundsystem live [2]

The Big Band Theory & Soundsystem live

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ROADHOUSE

Το ROADHOUSE δε θα είναι ανοικτό το Σάββατο βράδυ.
Θα ανοίξει την Κυριακή (Πρωτοχρονιά) από τις 10 μ.μ.

Για άμεση ενημέρωση για το WHISPERS OF THE SEA μπορείτε να μπείτε στη σελίδα του φεστιβάλ στο Facebook http://www.facebook.com/pages/WHISPERS-OF-THE-SEA-Summer-Festival/191976250855663,

στην ομάδα http://www.facebook.com/groups/187255998001809

ή να επισκέπτεστε το blog του φεστιβάλ http://seawhispersitea.blogspot.com/